Η οδός Τοσίτσα, μεταξύ Μπουμπουλίνας και Πατησίων (αρκετά φαρδειά, τω ώντι, ώστε να φιλοξενεί και μουντζουρωμένα αγάλματα), είναι χώρος πρέζας, παντοειδών παραισθησιογόνων και δυστυχισμένων υπάρξεων που ξαπλώνουν να πάρουν ή ανανίβουν από τη δόση τους. Είδα, μέρα μεσημέρι, στο πεζοδρόμιο της μεριάς του Αρχαιολογικού Μουσείου (από την άλλη είναι το ταλέπωρο Πολυτεχνείο), δύο νέους ανθρώπους, ο ένας απέναντι στον άλλο (αυτό έμαθα ότι στη γλώσσα τους λέγεται συμμετοχή, μέθεξη, αλληλεγγύη ή κάτι τέτοιο), σε στάση καθιστή να τρυπιώνται με τις βελόνες τους ταυτοχρόνως. Το αίμα του ενός έτρεχε μες στα σκουπίδια. Φαίνεται ότι δεν τρυπήθηκε σωστά. Ένα γύρω υπήρχαν διάφορα τέτοια άτομα που ξάπλωναν είτε για να ανανήψουν από τη δόση τους, είτε προετοιμαζόμενα να “χαλαρώσουν”.
Αυτή η τραγωδία αποτελεί “εισαγωγή” στις ελληνικές αρχαιότητες του Μουσείου, για τους επισκέπτες, είτε ξένους είτε Έλληνες. Μια τραγωδία που έχει καταστεί πρόβλημα για όλους. Γιατί η Κυβέρνηση ή ο Δήμαρχος δεν κάνουν κάτι; Δεν αποτελούν ντροπή γι’ αυτούς; Δεν ενδιαφέρονται; Είναι δυνατό να έχουν πάθει (οι άνθρωποι) ανουσία σ’ αυτό το δράμα, σ’ αυτήν τη κατάντια;
Ρήγας Κ.
Αγαπητέ Ρήγα,
όταν ρώτησα έναν Αστυνομικό γιατί δεν κάνουν κάτι για αυτή την κατάσταση, μου απάντησε: “Όπως εμείς κάνουμε τα στραβά μάτια, θα τα κάνεις και εσύ, γιά να μην έχεις κανένα πρόβλημα. Και μην το πολυψάχνεις, γιατί ούτε εσύ, ούτε εγώ μπορούμε να κάνουμε τίποτε!”.
Θεώρησέ το επίσημη απάντηση της Πολιτείας καθώς και απόδειξη του ποιός προωθεί τα ναρκωτικά…
Add A Comment