Βιβλία με το μέτρο
Ένα χειμωνιάτικο βράδυ του ‘71, με την κίνηση σπασμένη από το κρύο, ο πλανόδιος βιβλιοπώλης (δουλειά κι αυτή να σου πετύχει) στην γωνία Χέυδεν και Πατησίων, αναλογίζεται την είσπραξη της μέρας σκεφτόμενος τις αυριανές υποχρεώσεις του. Το λούξ σκορπάει απλόχερα το δυνατό του φως πάνω στα απλωμένα βιβλία που αναπαύονται καρτερικά πάνω στον πάγκο του καροτσιού, περιμένοντας τον υποψιασμένο περαστικό να τα αναζητήσει.
Το απότομο φρενάρισμα της γυαλιστερής Mercedes, βγάζει τον βιβλιοπώλη από τις σκέψεις του, κάνοντάς τον να αναρωτηθεί τι γυρεύει ένας τύπος σαν κι αυτόν, τέτοια ώρα, στο καρότσι του. Από το ύφος του, μοιάζει να έχει βρει αυτό που ψάχνει ή, τουλάχιστον, την πηγή του, πράγμα που μεγαλώνει την απορία του πλανόδιου…
-Καλησπέρα, λέει ο τύπος βγαίνοντας από το αυτοκίνητο, με το καλοραμμένο του κουστούμι και τα καλογυαλισμένα παπούτσια του να του δίνουν έναν αέρα άνεσης.
Ο βιβλιοπώλης μας, όμως, δεν το χάβει καθότι έχουν δει πολλά τα μάτια του. Διαισθάνεται ότι η βραδιά του θα κυλήσει με ενδιαφέρον απόψε.
